олең
Құлдыр-құлдыр, бөбегім, Қуанышқа бөледің. Ал мін, бөпем, арқама, Атың болып желемін. «Шабандозбын» деп сен
Жазғытұры қалмайды қыстың сызы, Масатыдай құлпырар жердің жүзі. Жан-жануар, адамзат анталаса, Ата-анадай елжірер күннің
Бір сөзім Мың бір түннен оқып жүрген, Өлең қып сол сөзімді айтқым келген. Болыпты
Ғылым таппай мақтанба, Орын таппай баптанба, Құмарланып шаттанба, Ойнап босқа күлуге. Бес нәрседен қашық
Я, алла, құрметіңе достың Махмұт1, Тілге яр бер, берілсін туғры мақсұт. Арун-Рашид халифа заманында
Жаз жасылға оранған Қыс та ән қосқан дауылға Бір қарағай орманнан Әкелінді ауылға. Тақтай
Айттым да өтірік өлең жұртқа жақтым, Қой қылып құмырсқаны жаздай бақтым. Айғырын құмырсқаның ұстап
Көлеңке басын ұзартып, Алысты көзден жасырса; Күнді уақыт қызартып, Көкжиектен асырса; Күңгірт көңілім сырласар
Осы жұрт Ескендірді біле ме екен? Македония Шаһары оған мекен. Филипп патша баласы, ер
Қансонарда бүркітші шығады аңға, Тастан түлкі табылар аңдығанға. Жақсы ат пен тату жолдас –