стихи на казахском языке
Стихотворения о весне на казахском языке Қазақстан көктем Жазушы: Жұбан Молдағалиев Жылжыды уакыт. Туды
Ойлаңыз ақыл-білім қайда болмақ, Денеде, қандай орын-жайда болмақ? Білу, нану, ұнату – ақыл ісі,
Бір адам жүреді екен тұзақ құрып, Бір торғай ұстап алды сүйтіп жүріп. Балаларға сатайын
Өнер-білім бар жұрттар Тастан салай салғызды; Айшылық алыс жерлерден, Көзіңді ашып-жұмғанша, Жылдам хабар алғызды.
Өлкеме Наурыз келді, көктем келді, Құлпырып гүлге орап көк пен жерді. Халқымның салт-дәстүлерін аялаған,
Бір құдайға сиынып, Кел, балалар, оқылық , Оқығанды көңілге Ықыласпен тоқылық. Істің болар қайыры
Бір қаншырға айтыпты бөдене кеп: – Сен үшін қатты уайым қыламын, – деп, –
Ертеде бір орманда, Өзі салған қорғанда, Бір топ ара тұрыпты: Бәрі еңбеккер жан екен,
Жолбарысты «жақыным» деп, Арыстанды «батырым» деп, Қасқырды «қайсарым» деп, Қабыланды «май сарым» деп, Қара
Аспанда бұлт түйілді, Жерде ойнатты құйынды Табиғат отпен қол қойып, Ақырып бұлтқа бұйырды Жу